De zesendertigste ronde van de Grand Prix van Japan gaf het Wereldkampioenschap 2006 een nieuwe wending. Zoals we er voorheen al velen hadden gehad. Het verschil is nu echter dat de titelstrijd door het uitvallen van Michael Schumacher lijkt beslecht in het voordeel van Fernando Alonso. De Spanjaard liep met zijn overwinning maximaal uit en heeft in Brazilië nog maar één punt nodig voor zijn tweede wereldtitel. 

Er werd in de aanloop naar de Grand Prix van Japan zoals verwacht veel gezegd en geschreven over de titelstrijd tussen Alonso en Michael Schumacher. In Shanghai kwam die vorige week op een nieuw kookpunt toen Schumacher het gat met zijn concurrent dichtte en de stand op 116 tegen 116 bracht. De overwinning van de zevenvoudig wereldkampioen kwam op een moment dat eigenlijk niemand veel voor zijn kansen had gegeven: het was nat op de 5,4 kilometer lange baan en in die omstandigheden waren de Michelin-teams sterker. Dat bleek eerder al in Hongarije en de kwalificatie op zaterdag leek die aanname niet tegen te spreken. Schumacher zou op zondag echter een fenomenale wedstrijd rijden, de beide Renaults achter zich laten om zo het puntenaantal gelijk te trekken. 

Het was een drietal maanden eerder bijna ondenkbaar dat het nog zover zou komen. Na de Grand Prix van Canada bedroeg het verschil tussen Alonso en Schumacher nog 25 punten; een verschil dat een jaar eerder onoverbrugbaar was gebleken voor Kimi Räikkönen, ondanks de sterk verbeterde vorm van McLaren naar het einde van het seizoen. Maar in 2006 is niets wat het lijkt, want Schumacher kwam terug en bij Renault begonnen ze zich in de aanloop naar Japan serieuze zorgen te maken. Op donderdagavond moest Flavio Briatore nog een binnenbrandje blussen, nadat Alonso zich in de media ongelukkig had uitgelaten over zijn team. Hij zei zich 'onvoldoende gesteund' te hebben gevoeld door zijn team. "Het team heeft ons uiteraard een fantastische auto gegeven, maar op sommige momenten had ik graag een andere blik of benadering gezien. Op die momenten voelde ik me best alleen". De media doken bovenop de quote van de Spaanse wereldkampioen en een rel leek geboren.

Waar Renault opzichtig het conflict moest vermijden, bereidde Ferrari in alle rust voor in Japan. Alles leek deze keer in de richting van de Scuderia te komen met een eerste startrij voor Massa en Schumacher en een veelbelovend begin van de race. Na de tweede serie stops ging de Duitser aan de kop van het veld met een veilige marge ten opzichte van Alonso op weg voor de laatste twintig ronden, maar dat ene rondje maakte een wereld van verschil: het rondje waarin de Ferrari-motor met een langgerekte pluim rook de geest gaf.

Een klein half uur later kan Fernando Alonso zijn geluk niet op. Nog voor het passeren van startfinish gaat het bekende vingertje uit de cockpit en honderd meter verder slingert hij met de Renault euforisch over het rechte stuk. Bij de Spanjaard overheerste blijdschap en opluchting; in de Ferrari-pit aan het begin van de pitstraat de bittere teleurstelling. Door het uitvallen van Schumacher zijn de vooruitzichten voor de Scuderia op slag van diens afscheid plotseling een stuk minder rooskleurig: zowel in het kampioenschap bij de rijders als bij de constructeurs werd een flinke achterstand geïncasseerd. Op papier is nog niets beslist en kan Schumacher met een overwinning in Brazilië en een nulscore van Alonso zelfs nog wereldkampioen worden, maar zo zag men bij Ferrari ook wel in, die kans is op zijn minst te verwaarlozen.

Waar veel andere coureurs zich tot lang na de race zouden opsluiten in het motorhome, meldde Schumacher zich bij terugkeer in de pits direct bij zijn team. Ging iedereen persoonlijk af en omhelsde ieder van hen als blijk van oprechte dank dat ze het zo ver hadden geschopt. Na zijn ronde langs de monteurs meldde hij zich aan de pitmuur, de plek waar een aantal insiders hem na dit seizoen regelmatig zien terugkeren. Ook daar werd een persoonlijk bedankt. Zichzelf noch zijn monteurs kon hij iets verwijten; de Ferrari-motor had het begeven en helaas voor hem op het slechtst denkbare moment in het seizoen.

Zelfs de media hoefden niet lang te wachten op een verklaring van de aangeslagen oud-wereldkampioen. Kort na de race hield Schumacher zijn gebruikelijke perspraatje met de Duitstalige journalisten om niet lang daarna de internationale autosportpers in het Engels te woord te staan. Realisme overheerste bij de Ferrari-coureur. "Voor mij is de rijderstitel nu een gesloten boek, maar we gaan naar Brazilië met als doel om het Constructeurskampioenschap nog te behalen. Vandaag hebben we sterk geprobeerd om een voorsprong te pakken, we lagen eerste, maar de motor begaf het. Dat is nu eenmaal Formule 1. Ik ben niet heel erg teleurgesteld. Zo is het nu eenmaal in het leven en in het racen".

Gevraagd naar zijn beweegredenen om het team direct bij terugkomst in de pit te bedanken is het antwoord veelzeggend: "De jongens hebben geweldig gewerkt. Ons team is geweldig: de jongens zijn de beste die er zijn. Ik ben heel erg blij met onze monteurs en engineers bij Ferrari. Zo is racen: je wint samen, maar je verliest ook samen".

Het zijn woorden waar Fernando Alonso nog wat van kan leren. Het respect voor zijn team zit diep bij Michael Schumacher en dat respect is andersom minimaal zo groot. In plaats van wrok, koesterde Schumacher de prestatie die het team het gehele seizoen heeft neergezet. "We mogen trots zijn op het werk dat we dit seizoen hebben verricht. In Canada lagen we 25 punten achter en niemand verwachtte meer dat we daar nog van terug zouden komen, maar dat hebben we wel gedaan. Nu zijn we hier en liggen we negen punten achter in het Constructeurskampioenschap".

Schumacher weet dat zelfs het behalen daarvan nog een lastig verhaal zal worden, maar niettemin blijft alles in theorie nog mogelijk: mocht hij de Grand Prix van Brazilië winnen en Alonso valt uit, dan komen ze opnieuw gelijk in de stand, maar heeft Schumacher het voordeel op basis van het aantal overwinningen. Bij Ferrari willen ze het nog niet helemaal uit het hoofd zetten: "Voor ons eindigt het Wereldkampioenschap pas bij de laatste meter in Brazilië", liet Ferrari-president Luca di Montezemolo optekenen in de Italiaanse media. Teambaas Jean Todt was echter zeer realistisch over zijn verwachtingen: "Rekenkundig is het nog mogelijk, maar we weten dat het logischerwijs heel moeilijk zal worden. Het is goed om voor kampioenschappen te strijden als je die positie hebt verdiend. Nu is het niet alleen afhankelijk van ons, maar ook van problemen van anderen. Er zijn dus nogal wat factoren, waarop geen invloed uit te oefenen is. We hopen in ieder geval de teleurstelling van vandaag achter ons te hebben gelaten en het best mogelijke resultaat te behalen. We zullen het wel zien".

Een klein uur na de race werd de Ferrari met startnummer 5 door de marshals afgeleverd bij de Ferrari-pit en kon het onderzoek naar de oorzaak van het motorisch probleem worden gestart. Todt zei echter dat hij niet verwachtte dat er in Japan al duidelijkheid over zou komen: "De motor is erg beschadigd dus het zal lastig worden om de oorzaak van het falen te achterhalen". Zeker was wel dat die het zonder enig voorteken had begeven. "Het kwam heel plotseling, zonder aankondiging. Geen verhoogde temperatuur, niets". Een van de weinige motorische problemen die Scuderia in de afgelopen jaren ondervond kwam dus op het meest ongelegen moment. 

De teleurstelling bij de tifosi was begrijpelijk ongekend groot. De kans op een aftocht van Michael Schumacher als wereldkampioen leek verkeken en het gebrek aan een nieuwe kans in een nieuw seizoen maakte het verlies extra bitter. "Ik heb een echt wonder nodig", zei Schumacher in de Italiaanse Gazzetta dello Sport, maar hoe bevlogen de Italianen ook zijn, ook hier overheerste realisme en gelatenheid. 

Een belangrijke opsteker voor Brazilië is nu wel dat Schumacher zijn laatste Grand Prix met aanzienlijk minder druk kan aanvangen en vanuit die uitgangspositie is de Duitser doorgaans op z'n best. Fernando Alonso daarentegen kan ondanks de geringe taak die hem te wachten staat zich niet veroorloven om het rustiger aan te doen. Het startveld is, zeker met de recente opleving van Bridgestone, uiterst competitief en een startpositie in de subtop of het middenveld maakt een coureur al direct kwetsbaar in de eerste bocht. Uiteindelijk zal ook hij in Brazilië 71 lange ronden moeten afleggen om het in eigen hand te houden. Het scenario kan dus echt pas na de race worden opgemaakt. Het zou niet de eerste keer zijn dat het seizoen 2006 een onverwachte wending krijgt. We weten het pas als de vlag valt in São Paulo.

De zware titelstrijd tussen Schumacher en Alonso bereikte in Japan een anticlimax.

Op donderdag moest Flavio Briatore nog een binnenbrandje blussen toen Alonso zich ongelukkig had uitgelaten over het team. 

Michael Schumacher kwam in ronde 36 met een motorisch probleem naast de baan te staan: weg leiding, weg titelkansen. 

Schumacher was gelaten onder het verlies, bedankte zijn team en stond de media gewoon te woord.

De aftocht is pijnlijk voor de zevenvoudig wereldkampioen en zijn vele fans.

Todt: Het probleem kwam heel plotseling, zonder aankondiging".