Het is dit jaar alweer vijf jaar geleden dat Mika Häkkinen een punt zette achter zijn Formule 1-carrière. Moe van het racen, het vele reizen en de voortdurende druk op zijn schouders, maar vorig jaar keerde hij onverwacht toch terug in de racerij en racet hij nu voor Mercedes-Benz in de DTM.

In een interview met F1-Planet.com's Stefan Zwinkels spreekt de Fin over de voortdurende drang naar verbetering.

Het is op de kop af vijf jaar geleden dat Mika Häkkinen bekend maakte het voorlopig voor gezien te houden in de Formule 1. Na een lang en frustrerend seizoen 2001 met McLaren was het lontje opgebrand en het vuur verdwenen: op Indianapolis liet hij nog één keer zien waarom hij in de jaren daarvoor twee keer wereldkampioen was geworden. In een direct duel op de Brickyard versloeg hij Michael Schumacher, die dat jaar het eerste van een reeks uiterst dominante seizoenen doormaakte. Indianapolis was één van die uitzonderingen en Mika genoot er met volle teugen van. Het kon wel eens voor het laatst zijn, zo realiseerde iedereen zich die het zag.

Na zijn afscheid werd het stil rond zijn persoon. Thuis in Monaco was hij in de aanloop naar de Grand Prix met vrouw en zoon kort aanwezig om wat oude vrienden te ontmoeten en in de zomer zou hij in een video kenbaar maken definitief te stoppen als Formule 1-coureur. Hij vermeed de publiciteit en zou in de jaren die volgden slechts sporadisch van zich doen spreken. Dat het, naar eigen zeggen, niet de beste jaren uit zijn leven waren, is een understatement en al snel werd hem duidelijk dat hij wel degelijk iets miste uit zijn oude leven als coureur: de competitie en de drang om te ontwikkelen: zichzelf, het team en de auto. 

Even was er sprake van dat hij wellicht toch die niet verwachte terugkeer in de Formule 1 zou maken. Sir Frank Williams wilde de Fin maar wat graag als opvolger van Juan Pablo Montoya, maar de realiteitszin weerhield Mika ervan. Williams had zich recent niet meer in de titelstrijd kunnen mengen en een terugkeer zonder uitzicht op een kans in het Wereldkampioenschap was bij voorbaat op een teleurstelling uitgedraaid. In plaats daarvan koos hij voor de DTM met Mercedes-Benz: tijdens zijn Formule 1-loopbaan had hij al eens kennis gemaakt met de Duitse toerwagen uit Stuttgart en dat was hem destijds goed bevallen. In 2005 maakte Häkkinen zijn veel besproken terugkeer in de racerij.

Sindsdien waren een vijfde plaats in het kampioenschap van 2005 en één overwinning zijn deel in zijn eerste seizoen in de Deutsche Tourenwagen Masters. Dit seizoen verliep zo niet nog moeizamer dan het eerste jaar: afgezien van podiumplaatsen op de Eurospeedway en de Norisring reed Häkkinen vrijwel steeds in het middenveld; daar waar minder ervaren coureurs als Jamie Green en Bruno Spengler om de overwinningen vochten. Hij leek maar niet 100 procent in het ritme te komen van het echte tourwagenracen, waarin teamgenoot Bernd Schneider na al die jaren nog altijd de ongekroonde koning is. 

Het was de bedoeling dat die met de komst van Häkkinen serieuze tegenstand kreeg binnen de gelederen van Mercedes-Benz. Om beide head-to-head te laten gaan, werden ze voor 2006 door het merk expres niet in één team gezet, maar Mika had meer dan was voorzien aanpassingsproblemen met het racen in een gesloten tourwagen. 

Mika, de DTM bergt nogal wat verschillen in zich met het single seater racen, zoals onder meer de gewichtspenalties die voor alle coureurs gelden van het merk dat de voorgaande race heeft gewonnen.

Mika: "Ja, dat is inderdaad een negatief punt. Maar uiteindelijk doet onze auto het nog steeds heel goed over de lange afstanden. De banden doen het erg goed, zelfs ronden achter elkaar. En normaal gesproken is extra gewicht vooral van invloed op de prestaties van de banden wanneer je veel ronden achter elkaar aflegt. Dus ik denk dat het er op dat gebied wel goed uitziet, maar het grootste verschil zit hem toch nog steeds in de prestaties over één snelle ronde. Je vraagt je iedere keer weer af hoe de auto het gaat doen. Je moet écht een fantastische auto hebben om op de eerste rij te komen".

Het zat vandaag (op vrijdag in Zandvoort) enorm dicht bij elkaar met de nummers 2 tot en met 9 binnen 0,08 seconde. Ligt de sleutel voor jou echt in het je goed voelen in de auto om net dat beetje extra te kunnen bereiken?

Mika: "Absoluut. Zo simpel is het gewoon. Het aller belangrijkste in een raceauto is dat je hem moet voelen. Je moet je één voelen met de auto en als de auto niet doet wat je wilt, kun je niet presteren. Je moet deze auto's echt perfect aanvoelen om hem precies op het goede punt door de bocht te krijgen. Alleen dan krijg je een goede rondetijd".

Je schijnt te zijn teruggewisseld naar het remmen met je linkervoet in plaats van je rechter. Heeft dat een verschil gemaakt in hoe je je voelt in de auto?

Mika: "Ja, dat heeft een enorme invloed gehad. Voor mij is het een verschil van dag en nacht. Nu kan ik de richting inslaan die ik wilde. Ik voelde me OK, maar toch miste ik iets. Ik wist niet wat het was en toen kwam ik na de race in Oschersleben op een punt dat ik wist dat er iets aan de situatie moest gebeuren. We testten op de Lausitzring met het remmen met links en dat ging perfect. In Brands Hatch was ik er erg blij mee en het was de goede beslissing. Ik kan het rijden nu veel relaxter benaderen".

Is het wisselen van links naar rechts en terug een onderdeel geweest van het aanpasssingsproces dat je moest doorlopen van de top in het single seater racen naar de toerwagens?

Mika: "Dat was inderdaad best moeilijk. Als je het hebt over de Formule 1, daar rem je standaard met je linkervoet. Het is best een luxe, omdat je daar allerlei elementen hebt die het gedrag van de auto beïnvloeden en corrigeren, zoals het automatisch controleren van de koppeling, de gastoevoer etcetera. Heel veel elementen in de versnellingsbak die verschillende dingen doen tijdens het remmen. Maar niettemin: in de Formule 1 moeten ze het wel zelf ontwikkelen. Je haalt het niet van de plank of koopt het in. Je moet het ontwikkelen en dat is op zichzelf al best gecompliceerd, maar vervolgens moet je ook zorgen dat de ontwikkeling blijft voortduren, zodat je niet bergafwaarts gaat. Je moet je iedere dag weer verbeteren en goed weten waar je mee bezig bent. 

In de DTM is het anders. Hier moet je het merendeels zelf doen en omdat we een handmatige versnellingsbak hebben, is het remmen met je linkervoet best moeilijk. Je zou namelijk de koppeling moeten gebruiken, maar om soepel terug te schakelen gaat dat niet snel genoeg. Dus wat we doen; we gebruiken niet de koppeling maar schakelen direct een versnelling terug. Maar daarvoor moet je wel een balans vinden in wanneer je precies terugschakelt, hoeveel gas je terugneemt, hoe hard je remt en de timing van al die elementen is heel cruciaal. En doordat je leert, ga je het begrijpen. Ik kan nu met links remmen in de DTM en dat maakt mijn leven er een stuk gemakkelijker op".

Is het werken aan setups en het ontwikkelen van de auto in DTM heel anders dan wat je gewend was bij McLaren?

Mika: "Ja, er is een enorm verschil. Toen ik bij McLaren reed in de Formule 1 lag de verantwoordelijkheid voor de auto steeds bij de twee coureurs. En je moest voortdurend samen die auto doorontwikkelen. Hier hebben we veel meer coureurs die bijdragen aan de ontwikkeling. Ik wil niet zeggen dat het team niet luistert naar mijn aanwijzingen over de auto, maar in de basis vindt de ontwikkeling achter gesloten deuren plaats. Ik ben hier niet echt de persoon die zegt ontwikkel dit en dit. Als team ontwikkelen we ons voortdurend, maar ik blijf wel in die richting pushen, ook al gaat de ontwikkeling onverminderd door. Maar ik heb nu er eenmaal belang bij en wil weten wat er speelt. Op die manier begrijp ik het ook".

Mis je het niet dat je een auto volledig naar jouw wensen te ontwikkelen, zoals je destijds deed met Adrian Newey?

Mika: "Ik heb hier nu alle mogelijkheden. Als ik wil kan ik 24 uur achter elkaar werken en niemand die me tegenhoudt, maar het moet natuurlijk wel constructief zijn. Dus je moet goed inschatten hoeveel je moet doen. Uiteindelijk is het mijn werk om een raceauto te besturen en het team van minuut tot minuut te informeren over wat er gebeurt. Dan doen we aanpassingen. Het is heel belangrijk om ze te informeren wat er gebeurt, wat het effect is. Dus je draagt op een constructieve manier bij aan  de ontwikkeling. Ik denk niet dat ik meer terug zou willen naar een situatie zoals destijds bij McLaren".

Ligt daarbij de kracht van het team dat ze zowel met ervaren als met jonge coureurs werkt?

Mika: "Ja dat is heel belangrijk. Bernd (Schneider) is natuurlijk heel ervaren in DTM. Ik heb inmiddels ook al wat ervaring in DTM, maar natuurlijk merendeels uit de Formule 1. Maar het belangrijkste is het teamwork, het werken met de andere coureurs, de engineers, de monteurs, vertrouwen wekken in de mensen zodat die hun best kunnen doen. Soms gaan de dingen niet zoals je wilt, maar je blijft pushen".

Verloopt de samenwerking onderling goed?

Mika: "Ja, er heerst hier een heel positieve sfeer. In de technische meetings ook, maar ze zijn wel altijd degelijk en constructief. Iedereen is heel serieus, maar heeft nog steeds een lach op z'n gezicht omdat ze het leuk vinden wat ze doen en ze kunnen het ook goed. De combinatie van ervaren en jonge coureurs is wat mij betreft de beste keuze".

Je voelt je dus goed bij het team. Ga je na 2006 door in DTM?

Mika: "Dat zijn we momenteel aan het bekijken. We praten nu over de toekomst. Op dit moment is het niet zo'n punt. We zien het wel".

Het einde van het seizoen nadert nu. Sta je nu meer onder druk?

Mika: "Niet echt. Ik heb het al vaker gezegd, maar wat ik kan doen is leren met de engineers, met de monteurs, de dingen verbeteren die we kúnnen verbeteren. En die ruimte is er. Ik weet dat we beter en beter kunnen worden. Ik voel geen druk, omdat ik weet dat we ons kunnen verbeteren. Het wordt je niet op een presenteerblaadje aangeboden, zo van: 'hier is de overwinning, prettige dag verder'. Je moet ervoor werken".

Dus je gaat nu vol in de aanval in de laatste paar races?

Mika: "Ja, natuurlijk. Ik weet natuurlijk wel wat mijn mogelijkheden zijn in dit kampioenschap... We zijn een team, we werken samen dus je doet geen domme dingen. Maar als ik de mogelijkheid heb om te winnen, dan zal ik die kans ten volle aangrijpen".

Wie denk je dat het kampioenschap zal winnen?

Mika: "Het is erg interessant op het moment. Ik zei het al eerder: we hebben een sterk team en ik denk dat we onze kracht hebben behouden. We hebben veel situaties doorstaan. Wie er uiteindelijk zal winnen, weet ik niet, maar hopelijk is het Mercedes".

Tot slot, met een schuin oog naar de Formule 1. Daar is de discussie momenteel gaande of Michael Schumacher doorgaat of stopt. Wat zou hij volgens jou moeten doen?

Mika: "Dat is een interessante vraag. Ik weet zeker dat het voor de lezers interessant is om te weten wat ik ervan vind. Ik had destijds zo mijn eigen redenen om te stoppen, maar voor mij is het onmogelijk om die vraag te beantwoorden. Ik weet niet wat hij voelt. Daar gaat het uiteindelijk om: wat hij voelt en dat gevoel moet hij volgen".

Je gevoel volgen. Dat is wat Häkkinen gedurende zijn carrière ook altijd heeft gedaan en daarbij lang niet altijd voor de gemakkelijkste weg gekozen. Dat was al zo in de Formule 1, waar hij McLaren al die jaren trouw bleef, ondanks de moeizame periode in het begin en dat is nog steeds zo in de DTM, waar hij koos voor Mercedes-Benz. Het merk dat hem het vertrouwen gaf en dat hij al lang kende vanuit zijn periode bij McLaren. Samen hebben ze al vele pieken en dalen gekend en als het aan Mika ligt, wordt een moeizame eerste periode snel gevolgd door een met aanzienlijk meer successen.

Het zal echter niet gemakkelijk zijn. De strijd tussen Mercedes en Audi is dit seizoen hevig en bovendien is het ook binnen de gelederen van de 'Driepuntsster' dringen geblazen tussen de ervaren rotten en de jonge honden die allen strijden voor een positie in de hoofdmacht van het merk met de nieuwe bolides. Die strijd is in volle gang, nu het einde van het seizoen nadert en gedurende de winter de beslissingen zullen vallen voor het nieuwe seizoen. Häkkinen zelf ziet het wel op zich afkomen. De Fin oogt uiterst relaxt als hij in het Mercedes motorhome plaatsneemt voor het interview. Een kleine twintig minuten later  verontschuldigt hij zich: de plicht roept. Er moest nog wel het nodige gebeuren om met de Mercedes de glooiende Zandvoortse baan te trotseren...

Mika Häkkinen: vijf jaar na zijn vertrek uit de Formule 1 voelt hij zich goed in de DTM.

In plaats van een terugkeer naar de Formule 1 koos hij voor de DTM met Mercedes-Benz. 

In Indianapolis toonde hij nog een keer waarom hij twee keer wereldkampioen was geworden. Daarna werd het stil.

Meer dan voorzien had Mika aanpassingsproblemen met het racen in de gesloten tourwagens.

Op de Eurospeedway en op de Norisring haalde de FIn het podium. Mika hier naast Bernd Schneider.

"Je moet deze auto's echt perfect aanvoelen om hem precies op het goede punt door de bocht te krijgen".

"Uiteindelijk is het mijn werk om een raceauto te besturen en het team van minuut tot minuut te informeren over wat er gebeurt".

"In de F1 lag de verantwoordelijkheid voor de auto steeds bij de twee coureurs. Ik denk niet dat ik meer terug zou willen naar zo'n situatie".

"Er heerst hier een heel positieve sfeer. De combinatie van ervaren en jonge coureurs is wat mij betreft de beste keuze".

"Ik voel geen druk omdat ik weet dat we ons kunnen verbeteren. Wat ik kan doen is leren met de engineer en monteurs".

"Voor mij is het onmogelijk om te beantwoorden wat Michael zou moeten doen. Ik weet niet wat hij voelt".