In de schaduw van de internationale top werkt een jonge Braziliaan met een opvallende nauwgezetheid aan zijn autosportcarrière. Zijn naam maakt alles duidelijk: Bruno Senna, de 22-jarige neef van Ayrton, timmert in de Britse Formule 3 nadrukkelijk aan de weg. 

In een uniek interview met F1-Planet.com's Stefan Zwinkels spreekt hij uitgebreid over de speciale positie waarin hij zich bevindt, hoe zijn carrière op verschillende manieren werd beïnvloed door Ayrton en zijn toekomst in de autosport.  

Wie niet beter wist zou zich verbazen over de jongeman die in de pitbox van zijn team in het Ierse Mondello Park rustig wachtte op wat ging komen. De blauwe cap kan de donkere haardos  maar net de baas en de diep bruine ogen daaronder brengen de herinnering boven aan de coureur die hem op dezelfde plek, vierentwintig jaar eerder, voorging. De karakteristieke gele helm verraadt dat het geen toeval kan zijn.

De appel viel niet ver van de boom in het geval van Bruno Senna, het neefje van drievoudig wereldkampioen Ayrton. De 22-jarige Braziliaan is bezig aan zijn tweede seizoen in de Britse Formule 3 en is daarbij in een fel duel verwikkeld om het kampioenschap. Van de eerste acht ronden won Bruno er vier en in de strijd om de titel staat hij slechts enkele punten achter de leider en zijn voornaamste concurrent, Mike Conway. Het was voor velen even slikken toen de jonge Braziliaan aan het begin van het seizoen zijn eerste overwinning behaalde en daarmee na jaren de naam Senna terugbracht op de hoogste trede van het podium van een Formule 3-race. Het duel dat Ayrton Senna en Martin Brundle er in 1983 uitvochten om de titel is nog altijd een van de meest legendarische in de historie van de Britse autosport en sinds die tijd bestond er altijd een diep respect van de natie voor de kwaliteiten van de jong gestorven drievoudig wereldkampioen.

Bruno treedt in de voetsporen van een groot coureur. De snelheid waarmee hij naam maakt, is opmerkelijk en daarmee overtreft hij uitgerekend zijn oom. Het duurde begin jaren '80 even voordat Ayrton succesvol werd en de wereld zijn talent zou tonen. Hij had in die periode zichtbaar aanpassingsproblemen sinds zijn komst naar Europa en dat zou pas na een kortstondige terugkeer naar Brazilië tot het verleden behoren. Bruno begon aanmerkelijk beter voorbereid, spreekt vloeiend Engels en was al snel thuis in Brighton, waar hij neerstreek samen met zijn zus Bianca. Hij begon zijn carrière in de open auto's met een twee races in de Formule BMW en kwalificeerde zich voor beide prompt op de eerste startrij. Het kreeg een vervolg in de Formule Renault, waar hij in Macau als debutant op het podium finishte. Na het leerjaar 2005 in de Britse Formule 3, is hij nu klaar om de successen te oogsten.

Toch had het niet veel gescheeld of de nieuwe racegeneratie Senna zou er nooit zijn geweest. De jonge Bruno was een veelbelovend talent op de karts toen zijn oom op 1 mei 1994 verongelukte op het circuit van Imola. Die gebeurtenis had grote gevolgen voor de nog jonge Bruno. Het werd door de familie als vanzelfsprekend gezien dat hij zijn raceambities aan de kant zette. Na het ongeval van haar broer wilde zijn moeder Viviane niet nog meer riskeren. Korte tijd na het overlijden van Ayrton werd de familie opnieuw in het hart geraakt toen Bruno's vader omkwam bij een verkeersongeval. Jarenlang werd er met geen woord gerept over racen, maar uiteindelijk kroop het bloed toch waar het niet gaan kon...

Bruno, je hebt tot nu toe een geweldig seizoen in de Formule 3 met overwinningen in Oulton, Donington en Mondello. Hoe kijk je er nu tegenaan?

Bruno: "Om eerlijk te zijn, verwachtte ik niet meteen vanaf het allereerste begin te kunnen winnen. Al mijn rivalen hebben veel meer ervaring dan ik, maar ondanks dat vroege succes ben ik niet van gedachte veranderd. Ik denk dat dit seizoen in de top-3 eindigen al geweldig zou zijn, hoewel ik er natuurlijk alles aan zal doen om kampioen te worden". 

Je begon al heel jong met karten, maar stopte volledig na de dood van je oom. Hoe komt het dat je na zeven, acht jaar besloot de draad weer op te pakken?

Bruno: "Ik heb de passie voor de autosport nooit verloren. Ik stopte trouwens omdat mijn familie haar steun introk en op de leeftijd van tien jaar kon ik niet tegen dat standpunt ingaan. Toen ik achttien werd, vroeg mijn moeder me wat ik met mijn toekomst wilde. Ik werkte in het familiebedrijf en studeerde Bedrijfskunde in die tijd. Ik vertelde haar dat ik graag weer zou racen. Ze was daar eerst verbaasd over, want ze wist niet dat ik er nog altijd van droomde om coureur te worden".

Was er een moment dat je je afvroeg of je na al die jaren nog steeds competitief zou zijn?

Bruno: "Mijn carrière op de karts was vrij kort. Ik brak minstens zes ribben, omdat ik te lang weg was geweest van de kartbaan. In die tijd stelde Gerhard Berger, een oude vriend van mijn familie, me voor om een single seater te proberen. Ik deed daarom mijn eerste ervaring op in een Formule BMW in Engeland met precies dat doel: om mezelf op de proef te stellen en te zien of ik in de echte wereld competitief zou zijn".

Hoe heb je die overstap van de karts naar de open auto's ervaren?

Bruno: "Het duurde niet lang voor ik me realiseerde dat ik het talent heb om te kunnen slagen. Ik heb een paar sterke races gereden in de Formule BMW in 2004 en zij hebben me de push gegeven die ik nodig had om verder te komen".

Het was een forse tegenvaller geweest dat hij op de karts niet verder kon. Zijn lengte, 1.80 meter, hielp niet bepaald mee. Het topniveau karts is ontworpen voor jongere en vooral kleinere coureurs en in het geval van Bruno was de lichaamshouding in de karts daardoor verre van ideaal. Het moet herkenbaar zijn geweest voor Gerhard Berger, de voormalig teamgenoot van Ayrton Senna bij McLaren en zelf in zijn tijd ook zeker niet de kleinste coureur. In die tijd had Berger net afscheid genomen van zijn positie als Motorsportchef bij BMW, maar de Oostenrijker had uiteraard nog wel de nodige contacten, die Bruno uiteindelijk een test in de Formule BMW opleverden.

Het is een opmerkelijk dat, ondanks dat het lot er alles aan leek te doen om het niet te laten gebeuren, daarmee opnieuw een Senna doorbrak in Europa. Het was op dat moment al meer dan tien jaar geleden dat Bruno zijn kart voor de voorlopig laatste keer parkeerde. Daarvóór was hij dagenlang actief op de kartbaan op zijn familielandgoed in Tatui nabij São Paulo. Het was ook op die kartbaan dat Ayrton in zijn dagen er gedurende de wintermaanden zijn rijkwaliteiten op peil hield. De Braziliaan trof er dan regelmatig zijn jonge neefje, die gesteund door zijn opa en Ayrton's vader Milton, driftig zijn rondjes reed.

Je was nog erg jong toen Ayrton zijn grote successen in de Formule 1 behaalde, maar ik heb begrepen dat jullie in die tijd veel samen gekart hebben. Hoe was dat?

Bruno: "Ik was acht of negen jaar toen Ayrton naar de boerderij van mijn opa kwam. Ik racete daar met een kart die hetzelfde was als die van mijn oom. Ayrton was echt een grappige kerel - en ook heel competitief. Hij wilde me niet laten winnen, maar ik was lichter, kleiner en kende het circuit als mijn broekzak. Hij kwam altijd dichterbij voor de bochten, maar hij kwam me vervolgens nooit voorbij op de rechte stukken".

Ik kan me voorstellen dat je veel van hem hebt geleerd. Welke les van hem is je het meest dierbaar?

Bruno: "Veel mensen verbazen zich erover dat Ayrton niet degene was die mij het racen heeft bijgebracht. Dat was mijn opa. Maar ik heb natuurlijk wel altijd mijn oom als voorbeeld gehad. Afgezien van zijn natuurlijke talent was Ayrton het type dat altijd hard vocht om zijn doelen te verwezenlijken. Hij gaf niet op en was vastbesloten om iets te bereiken. Ik heb daar veel bewondering voor. Ik leerde van hem om altijd honderd procent te geven bij alles wat ik doe. In mijn familie pakken we de dingen niet half aan".

Dat Bruno die raad ter harte heeft genomen, blijkt wel uit de beslissingen die hij in zijn prille carrière maakte. Na de eerste races in de Formule BMW bij Carlin Motorsport, viel de beslissing of hij voor 2005 al de overstap zou maken naar de Formule 3. Carlin bood hem daartoe de gelegenheid, maar Bruno voelde zich er niet bij op zijn gemak. Trevor Carlin, de grote baas zelf, had zich op dat moment juist bij Jordan Grand Prix gevoegd in de Formule 1, dat enkele weken daarvoor door Midland was overgenomen. Bruno twijfelde of het team in de afwezigheid van Carlin nog wel zo effectief zou opereren. Anderzijds wilde hij verder met zijn engineer bij Carlin, Anthony Hieatt. 

Hieatt zag wel iets in een eigen inschrijving en ging een partnership aan met Steve en David Robertson, de managers van Kimi Räikkönen. Samen met Kimi hadden zij plannen om een eigen Formule 3-team op te zetten. Hoewel het een nieuw team was, twijfelde Bruno niet lang. Met de contacten van de Robertsons zat het op het sponsorvlak wel goed en ondertussen zou het een kwestie zijn van de juiste mensen aantrekken. 2005 werd, zowel voor Bruno als voor het team, een leerjaar, maar al vroeg in 2006 zou blijken hoe snel de combinatie Räikkönen-Robertson Racing en Bruno Senna zich had ontwikkeld. Double-R Racing, zoals het team kortweg heet, domineert het Britse Formule 3-kampioenschap en het heeft met Bruno en teamgenoot Mike Conway de twee belangrijkste titelaspiranten in de gelederen.

Gezien je naam kan ik me voorstellen dat de verwachtingen van fans en media torenhoog zijn. Hoe ga je daarmee om?

Bruno: "Er is een balans in dit geval. Natuurlijk opent het deuren als je een Senna bent. Het trekt sponsors aan, het zorgt voor media-aandacht, nieuwsgierigheid bij de fans en hun steun, maar aan de andere kant letten veel meer mensen op wat ik doe. Uiteindelijk is de druk op de schouders bij iemand die deze naam draagt veel groter dan bij de meeste anderen".

Veel mensen kijken ernaar uit om je in de Formule 1 te zien rijden. Is dat een absoluut doel voor jou?

Bruno: "Ja, natuurlijk. Racen in de Formule 1 is de droom van mijn leven en ik ga er alles aan doen om het te bereiken".

Kimi Räikkönen is een van de eigenaren van het Formule 3-team waar je voor rijdt. Spreek je hem vaak over het racen en de manier om je weg te vinden door de junior categorieën?

Bruno: "Niet echt vaak. Kimi heeft zijn eigen leven in de Formule 1 en er blijft voor hem weinig tijd over om Formule 3-races bij te wonen. We hebben elkaar ontmoet in Australië, vlak voor de Grand Prix. We hebben wat gepraat over racestrategie, banden enzovoort".

Hoe zie je je toekomst? Eerst naar GP2, dan testen en uiteindelijk racen in de Formule 1 of grijp je elke kans meteen aan?

Bruno: "Mijn eerste goal is om het momentum vast te houden in de Formule 3. Het is erg belangrijk om een goede resultaten te behalen in de slotfase van het seizoen. Ik ben al in gesprek met een aantal GP2-teams. Formule 1 staat nog niet in mijn agenda. Alles op z'n tijd".

De discipline die spreekt uit die laatste woorden kan niet veel van zijn leeftijdsgenoten in de racerij worden toegedicht. Bruno weet dat hij nu de lijnen uitzet voor de kansen die hij in de toekomst zal krijgen. Hij richt zich volledig op de Britse Formule 3, waarnaast hij in augustus bovendien deel zal nemen aan de BP Ultimate Masters op Circuitpark Zandvoort. In de Formule 3 moesten de coureurs uit het Britse kampioenschap de laatste vier jaar hun meerdere erkennen in de coureurs uit de vanuit Duitsland georganiseerde Euro Series, maar met het nieuwe elan van de Britse serie dankzij Double-R Racing is de meest prestigieuze van Formule 3-races nog niet bij voorbaat een uitgemaakte zaak.

Bruno beseft dat zulke races voor de teambazen in de Formule 1 de doorslag kunnen geven. Als hij er de komende jaren in slaagt om zijn huidige resultaten te herhalen, dan zal de deur naar de Formule 1 voor 2008 of 2009 wagenwijd voor hem openstaan. Met Steve en David Robertson heeft hij de twee meest begenadigde managers in de Formule 1 als werkgever. Behalve Kimi Räikkönen brachten zij eerder Jenson Button naar de Formule 1. Maar het ligt meer voor de hand dat Gerhard Berger in de nabije toekomst weer een rol zal spelen. De Oostenrijker is inmiddels mede-eigenaar van Scuderia Toro Rosso en dat is uitgerekend de ideale plaats om als jong talent de eerste stap te zetten in de Formule 1. Bruno wordt weliswaar niet persoonlijk door Red Bull gesteund, maar wanneer Dietrich Mateschitz een winnende coureur met de naam Senna in een van zijn auto's kan laten plaatsnemen, dan zal hij daar ongetwijfeld niet lang over hoeven nadenken...

Bruno Senna treedt na jaren in de voetsporen van zijn oom, Ayrton.

Voor het eerst sinds meer dan twintig jaar was de naam Senna terug op de hoogste trede van het podium van een Formule 3-race.

"Om eerlijk te zijn, verwachtte ik niet meteen vanaf het allereerste begin te kunnen winnen".

"Ik heb een paar sterke races gereden in de Formule BMW en zij hebben me de push gegeven die ik nodig had".

Ayrton Senna en Gerhard Berger in hun tijd als teamgenoten bij McLaren.

Bruno op de karts. "Ayrton wilde me niet laten winnen, maar ik was lichter, kleiner en kende het circuit als m'n broekzak".

"Ayrton was het type dat altijd hard vocht om zijn doelen te verwezenlijken. Ik heb daar veel bewondering voor".

"Uiteindelijk is de druk op de schouders bij iemand die deze naam draagt veel groter dan bij de meeste anderen". 

"Kimi heeft zijn eigen leven in de Formule 1 en er blijft voor hem weinig tijd over om Formule 3-races bij te wonen". 

"Mijn eerste goal is om het momentum vast te houden in de Formule 3".