Het seizoen is halverwege. Traditioneel hét moment om de balans op te maken. Vorige week verscheen deel 1, nu het laatste deel van de special            'Pitstop Rear View'.

F1-Planet.com's Stefan Zwinkels over de teams van McLaren, Toyota, Honda, BMW en Toro Rosso.

Achter de feiten aan

McLaren loopt dit seizoen weer achter de feiten aan. In de afgelopen jaren had het team óf vanaf het begin grote mechanische problemen óf ze kwam te laat op gang om aan het einde van de rit de resultaten te behalen die het materiaal eer aan deden. 2006 houdt wat dat betreft de middenweg aan voor het team: de problemen zijn beperkt, maar anderzijds is de achterstand ten opzichte van Renault en Ferrari nog altijd aanzienlijk. Räikkönen en Montoya waren daardoor nog geen moment in de strijd om de overwinning.

Het team heeft zich wat vergaloppeerd met de revolutionair ogende MP4-21. De auto heeft zeer karakteristieke lijnen, maar dat lijkt ten koste te zijn gegaan van de stijfheid en robuustheid van het chassis. Iets wat bij de MP4-20 overduidelijk wel in orde was. Juan Pablo Montoya zei al dat de MP4-21 een auto is die met geen andere te vergelijken is waar hij voorheen in zijn carrière in heeft gereden. De Colombiaan gaf toe dat hij de nodige aanpassingsproblemen had voor hij met de auto de limiet kon opzoeken. Ook Räikkönen oogt er ongelukkig in. De Fin staat bekend als een coureur die zich sterk kan aanpassen, maar bij Kimi slaat nu wel de moedeloosheid toe, nu ook zijn vijfde seizoen bij McLaren niet in de buurt komt van de wereldtitel.

Hoewel het team dus terrein verloor ten opzichte van Ferrari en Renault, was het echter opvallend dat het team ook nauwelijks een poging heeft gedaan om er meer uit te halen. In de racestrategieën was ze steeds opvallend conservatief. Keer op keer koos ze bij beide auto's voor veel brandstof en late stops. De achterstand was daardoor al in de kwalificatie een feit en met de zware auto's waren de coureurs vervolgens kansloos om de kop van het veld te achterhalen. Ik kan er niet bij dat je als team in zo'n positie niet wat meer risico neemt. Start dan wat lichter en laat de coureur het op de baan verder uitvechten. Bij McLaren moet alles echter heel berekenend en wordt het minste risico het liefst uitgesloten. Op die manier heb je in ieder geval één zekerheid: winnen doe je niet. 

Bandentrauma

Bij Toyota zullen ze zich na de eerste races van 2006 nog wel eens achter de oren hebben gekrabd. De overstap naar Bridgestonebanden verliep alles behalve vlekkeloos. Het was er in hoge mate voor verantwoordelijk dat het team dit seizoen de resultaten van 2005 bij lange na niet kan benaderen. Het 'bandentrauma' maakte dat het team het spoor volledig bijster raakte met betrekking tot het eigen concept. Dat wat voorheen onder de Michelinbanden feilloos werkte, werd nu in twijfel getrokken door andere karakteristieken van de banden. 

Zo werd het winterseizoen een grote puzzel voor het team uit Keulen. Het team heeft de laatste jaren veel progressie geboekt, maar hieruit spreekt toch nog wel een stukje onervarenheid. Ze heeft het zichzelf ook erg moeilijk gemaakt door nog voordat er ook maar een meter was gereden met de Bridgestones al de auto voor 2006 te laten debuteren. Op dat moment zit je dus al vast in je concept en is er geen mogelijkheid meer om de basis aan te pakken. Ook al zou er al snel een B-versie van het chassis volgen; het team zou te veel tijd verliezen met het achterhalen van de problemen en daardoor een achterstand oplopen die niet meer terug te brengen is.

De vele problemen maakten het voor Ralf Schumacher en Jarno Trulli in de eerste races volledig onmogelijk om ook maar iets uit te richten. Het is in dat opzicht veelzeggend dat twee van de meest ervaren coureurs, bijgestaan door ook niet de minste testcoureurs, het team niet in de juiste richting konden helpen. Met de TF106B verbeterde de situatie aanzienlijk, maar toch blijven de kansen beperkt tot het scoren van punten. Het wat gelukkige podium van Ralf Schumacher in Australië was wat dat betreft echt een uitschieter, waar Toyota het dit seizoen van moet hebben. Ze zal er overigens voor moeten waken dat de doorontwikkeling niet ten koste gaat van de betrouwbaarheid. Vorig jaar haalde het team nog de hoogste mechanische betrouwbaarheid, maar dit seizoen leverde ze tot nu toe 19 procent in ten opzichte van 2005.

Tot slot zal de motorafdeling voluit moeten gaan om meer vermogen uit de hoge hoed te toveren. De Toyota V8 geldt momenteel als een van de zwakste krachtbronnen van het veld en ook dat breekt het team natuurlijk op. In de tweede seizoenshelft zal het er nog competitiever aan toe gaan in het middenveld. Het team zal dus alle zeilen bij moeten zetten.

Het loopt niet bij Honda

Evenals haar Japanse rivaal, heeft ook Honda zo haar problemen. Het loopt niet bij Honda Racing en zoals bij Toyota al eerder aan de orde was, worden de hoge heren in Japan dan nerveus. In dit geval werd besloten Technisch Directeur Geoff Willis te offeren. Het team liep immers ver achter op schema, ze scoorde slechts één podiumplaats en kon de belofte van het testseizoen niet waarmaken. Toch is het maar zeer de vraag of Honda de juiste beslissing heeft genomen door Willis aan de kant te zetten. Het probleem leek juist voort te komen uit het feit dat Willis te zwaar belast was, omdat hij letterlijk de spil vormde van de complete technische organisatie. Als je zo iemand van de ene op de andere dag vervangt door een man die nog geen enkele ervaring heeft in de Formule 1, dan breng je een schok teweeg die alleen maar averechts kan werken.

De RA106 heeft dus nog maar nauwelijks de resultaten behaald die het team voor ogen had, maar dat is niet uitsluitend aan de auto toe te schrijven. Rubens Barrichello had bij zijn komst naar het team grote aanpassingsproblemen. Met name zijn remgedrag sloot niet aan bij de karakteristieken van de, voor Jenson Buttons rijstijl ontwikkelde Honda. De resultaten van de Braziliaan in de eerste races waren daardoor ontluisterend, maar inmiddels heeft hij zich hersteld. Toch is het vooral in de races waar Honda tekort schiet. Goede kwalificatieposities werden vrijwel steeds gevolgd door een terugval in de race, waardoor Button en Barrichello vaak net buiten de punten finishten. Gezien het geschatte vermogen van de Honda V8 een opmerkelijke situatie waarvan het team zelf de achtergronden ook nog niet heeft kunnen achterhalen.

In eigen land neemt de druk op Jenson Button bovendien toe. De Engelsman heeft inmiddels 110 Grands Prix achter zijn naam staan, maar won er nog nooit een. In het land dat gewend is dat haar autosporthelden vroeg of laat successen behalen, wordt dat niet begrepen. Een feit is echter dat Honda zeker nog niet de vorm heeft van een topteam en het is te hopen dat de recente reorganisatie het team niet verder zal doen wegzakken.

Degelijk debuut

Het debuut van BMW Sauber mag de boeken in gaan als geslaagd. De samensmelting van het kleine Sauber met het grote autoconcern verliep tot op heden opvallend soepel. Dr. Mario Theissen en de zijnen hebben het team dan ook minutieus onder de loep genomen en stap voor stap de nodige veranderingen in gang gezet. Het is goed om te zien dat het volmondige 'ja' van de BMW-directie voor een eigen Formule 1-team ook daadwerkelijk een vervolg krijgt in de vorm van zichtbare, forse investeringen. Al aan het begin van het jaar werden bijna honderd nieuwe medewerkers aangetrokken, werd het aantal windtunneluren verdubbeld en inmiddels zijn er bouwplannen ingediend voor een uitbreiding van de thuisbasis in Hinwil.

Aspecten waarvan de gevolgen op het circuit nog wel even op zich laten wachten, maar ook met de eerste BMW-Sauber mag de fabrikant al tevreden zijn. De F1.06 bevindt zich precies in de middenmoot, maar is in dat middenveld een stevige deelnemer. Zeker in de laatste wedstrijden, in Engeland en Canada, is de progressie van het team onmiskenbaar. Steeds vaker kunnen Heidfeld en Villeneuve zich bij de laatste tien kwalificeren en steeds vaker volgt daarop een finish in de punten.

Vooral Jacques Villeneuve lijkt zich weer als een vis in het water te voelen sinds de komst van BMW naar het team. Na een moeilijk seizoen 2005 heeft Villeneuve zijn oude vorm weer terug en heeft hij de verwachtingen van zijn nieuwe broodheren ruimschoots overtroffen. Ten opzichte van Villeneuve opereert de beoogde leider van het team, Nick Heidfeld, toch in de schaduw. De Duitser sprokkelt zijn punten bij elkaar, meer dan Villeneuve, maar vooral de laatste races lijkt hij wat het onderspit te delven ten opzichte van de oud-wereldkampioen.

Voor de tweede seizoenshelft heeft BMW-Sauber sterke kaarten in handen om het mogelijk nog beter te doen dan in de eerste negen races van 2006. Of dat ook tot een hogere positie in het kampioenschap zal leiden, moet nog worden bezien. Het team lijkt nog niet op het niveau van de nummer 4 Honda, maar zeker is wel dat ze zich bij de Japanners zorgen mogen gaan maken. BMW Sauber is 'on the rise'. 

Beter dan verwacht

Scuderia Toro Rosso doet het in haar eerste seizoen beter dan verwacht. Het team dat vorig jaar door Red Bull werd gevormd na de overname van Minardi presteert al direct op bijna hetzelfde niveau als grote broer Red Bull Racing en dat is, gezien het verschil in ervaring en budgetten, toch wel opmerkelijk. Van Minardi werd altijd gezegd dat het team nog tot opmerkelijke dingen in staat zou zijn als ze het dubbele van haar budget tot haar beschikking had. Ik denk dat dat nu wel naar voren komt, ondanks dat de vergelijking door de interventie van Red Bull een beetje mank gaat.

Het is een publiek geheim dat de STR01 gebaseerd is op de RB1 van Red Bull Racing uit 2005. Inclusief de Cosworth V10. De reglementen verbieden een directe transfer van materialen en complete ontwerpen tussen teams, maar het is duidelijk dat Red Bull de mazen in het net in het geval van Toro Rosso goed heeft benut en de FIA was ook niet bepaald voornemens om daar strikt op toe te zien. Veel mensen waren van mening dat het team wel erg goed weg kwam met de limitering die de FIA stelde voor de V10. Die leverde duidelijk in ten opzichte van 2005, maar is nog altijd sterker dan bijvoorbeeld de V8 van Toyota die achterin de Midlands ligt.

Toro Rosso blijft de Midlands echter consequent voor. Vitantonio Liuzzi haalt vrijwel steeds de tweede kwalificatieleg en hij blijft meestal binnen twee ronden van de leiders. Iets wat een jaar eerder op de thuisbasis in Faenza echt voor onmogelijk moest worden gehouden. Scott Speed bevindt zich vaak dicht in de buurt van Liuzzi, maar maakt een minder sterke indruk. De Amerikaan is duidelijk nog wat onvolwassen en moet oppassen dat dat niet ten koste gaat van zijn resultaten. In Australië zou hij het eerste punt voor Toro Rosso hebben behaald als hij niet na de race was bestraft voor inhalen onder een gele vlag. 

Australië was dan ook de meest chaotische race van 2006 tot dusver en het lijkt erop dat Toro Rosso die omstandigheden echt nodig heeft om in de punten te kunnen eindigen. Voor de tweede seizoenshelft is het team, met het de verbeteringen die de andere teams doen aan hun V8, hoe dan ook in het nadeel. Waar de anderen vermogen opbouwen, is Toro Rosso gehouden aan de limitering. De kans dat de FIA een versoepeling zal toestaan is bovendien klein.