De finish van de Grand Prix van Brazilië betekende direct het einde van een tijdperk: Michael Schumacher houdt er na 250 deelnames definitief mee op. In de afgelopen jaren vertolkte hij steevast een hoofdrol in de zestien wereldkampioenschappen waaraan hij deelnam. Hij won er zeven en dat hadden er misschien wel meer kunnen zijn als het op bepaalde momenten net even anders was gelopen. Zo zijn er maar weinigen die eraan twijfelen of Schumacher in 1999 wereldkampioen zou zijn geworden als hij niet in Silverstone zijn been had gebroken; in 1997 stuitte zijn opmars in Jerez op Jacques Villeneuve en dit seizoen vraag je je hardop af hoe het zou zijn gelopen als de motorpech van Suzuka er niet was geweest.

Het blijft toch het ongrijpbare van het racen; de onverwachte wendingen die alles van het ene op het andere moment in een compleet ander daglicht plaatsen. Zo ook met de meest succesvolle coureur aller tijden, want hoe onnavolgbaar als zijn zegereeks ook is geweest, het afscheid was door de technische problemen in de laatste twee wedstrijden niet zo glansrijk als je je van tevoren zou hebben voorgesteld. Veel van zijn fans zullen de wanhoop nabij zijn geweest toen hij in zijn laatste race terugviel met een lekke band. Weg wereldtitel (nu echt) en weg kansen op de overwinning.

Toch zou de Duitser met een ongekend positieve noot eindigen: de strijd die hij na zijn gedwongen eerste pitstop leverde om weer helemaal terug aan de voorkant van het veld te komen was er een van een zeer zeldzame klasse. Hij leek het gros van het veld voorbij te gaan alsof ze stil stonden en vervolgens zou hij in de slotfase met zowel Barrichello, Fisichella als Räikkönen afrekenen in de eerste bocht. Drie van de vier belangrijkste namen van nog actieve coureurs die echt aan hem gewaagd zijn geweest gedurende zijn carrière. Evenals eerder dit seizoen waren de duels tot in de nok geladen, maar Schumacher toonde zich opnieuw een meester in het opjagen van zijn prooi en het afwachten van het juiste moment voor een aanval.

Een race als de Grand Prix van Brazilië toont aan dat hij nog altijd een van de twee beste coureurs ter wereld is. De ander bezegelde in Interlagos zijn tweede wereldtitel en lijkt de echte troonopvolger van de Duitser aan de top van de Formule 1. Schumacher zelf had zijn loopbaan het liefst in stijl afgesloten met een overwinning, maar desondanks heeft hij zichzelf en het publiek nog één keer een grote eer bewezen met de race die hij reed in São Paulo. Het was na de lekke band heel gemakkelijk geweest om de moed op te geven. Je laatste race, weer van achteraan beginnen en de laatste kansen op datgene wat je het hele jaar voor ogen hebt gehad zijn definitief verkeken. Het is in die situatie heel gemakkelijk om de punt al wat eerder te zetten dan na het vallen van de vlag. Schumacher deed het niet en vocht zich terug met alles wat hij had tot de vierde plaats, op slechts 24 seconden achterstand van zijn teamgenoot Felipe Massa en dat is exact de tijd van een pitstop. Het laat zich raden wie de race zou hebben gewonnen als...

Het afscheid van Schumacher zal volgend jaar pas echt merkbaar worden als de rollen zijn herverdeeld. Räikkönen zal ongetwijfeld proberen in zijn voetsporen te treden en Ferrari naar nieuwe successen willen leiden. Alonso begint aan een nieuwe toekomst bij McLaren. Als regerend wereldkampioen, maar wel bij een team dat voor het eerst in tien jaar geen overwinning wist te behalen in een seizoen. De komst van de Spanjaard zal daar ongetwijfeld voor nieuwe motivatie zorgen en als ze inderdaad Lewis Hamilton in de tweede McLaren zetten belooft het daar zeker nog interessant te worden. 

De grootste belofte voor 2007 lijkt op dit moment echter Felipe Massa. De kleine Braziliaan is het afgelopen jaar als kool gegroeid als coureur en heeft zich al in zijn eerste seizoen naast Schumacher een snelle leerling getoond. Massa heeft de snelheid en de geldingsdrang om het echt te gaan maken. Hij is volgend jaar de ervaren man binnen Ferrari en dat zou in eerste instantie wel eens de doorslag kunnen geven. Formule 1 zonder Schumacher, het gaat gewoon door...

    Groeten,

         Stefan