Een paar Duitse vloeken zal hij ongetwijfeld moeilijk hebben kunnen onderdrukken op het moment dat hij net als de rest van de autosportwereld hoorde van het contract van Fernando Alonso met McLaren voor 2007: de geruchtenmolen rond de toekomst van Michael Schumacher was net even wat tot rust gekomen toen McLaren met hun persberichtje het vuur totaal onverwacht opnieuw in volle hevigheid deed oplaaien. Al minimaal twee jaar moet Schumacher de boot afhouden waar de media druk speculeren over wanneer het einde van zijn carrière in zicht komt. Na de enorme successen die hij in het afgelopen decennium heeft gehad kunnen maar weinigen zich voorstellen dat de Duitser na al die jaren nog net zoveel geniet van de autosport. Hij kan het duizend keer uitleggen dat hij nog altijd uitdaging haalt uit de ontwikkeling van een nieuwe auto; de hechte band die hij heeft met zijn team, de snelheden en duels. Het is alsof hij tegen een muur praat.

De verrassingsaanval van McLaren om de kersverse wereldkampioen in dienst te nemen heeft het Silly Season voor 2007 al heel vroeg in gang gezet. Het zet directe vraagtekens bij de toekomst van Kimi Räikkönen in het team. Alonso en Räikkönen in één team? Of zou Kimi dan toch bij Ferrari tekenen? De geruchten daarover waren er al in de zomer van 2005. Ferrari komt er ronduit voor uit dat ze geïnteresseerd is in de Fin, maar ondertussen benadrukte het dat het Michael Schumacher als onderdeel ziet van haar toekomst.

Maar is de grote vraag: wat gebeurt er dan met Michael Schumacher? Gedurende zijn carrière heeft de Duitser zijn nummer 1-status bij elk team waar hij reed – al vanaf de Formule 3-periode – zorgvuldig laten vastleggen. Het was een belangrijke afweging destijds bij zijn overgang van Benetton naar Ferrari en die situatie is al die jaren zo gebleven. Om dan plotseling zo’n groot talent als Räikkönen naast zich te dulden…

Aan de andere kant kan Schumacher er niet omheen dat hij aan het begin van 2007 de respectabele leeftijd van 38 bereikt. Normaal gesproken een leeftijd waarop Formule 1-coureurs hun aandacht verleggen naar een rustiger leven en een carrière in een minder veeleisende autosportklasse, maar ook hierin is Schumacher zo compleet anders dan anderen. Fysiek kan hij het absoluut nog een paar jaar volhouden, maar toch kan hij niet ontkennen dat de lange-termijn toekomst van Ferrari niet bij hem ligt en dat het team gebaat is bij een sterke opvolging. De suggestie dat Valentino Rossi van twee naar vier wielen zal overstappen op het moment dat Schumacher zijn helm aan de wilgen wil hangen is een nobele, maar echt realistisch is die niet. Rossi heeft in de Formule 1 voorlopig niets te winnen. Hij is een held op de 500cc en heeft al ondervonden dat het niet gemakkelijk is om de beslissende duizendsten uit een Formule 1-auto te halen.

Kimi Räikkönen is daarentegen gebaat bij een solide toekomst bij een van de topteams. Of dat nu bij McLaren, Ferrari of toch Toyota is. Mocht hij voor het eerste kiezen, dan weet hij dat hij op papier in het voordeel is, omdat hij tegen die tijd al vijf jaar bij het team heeft gereden. Maar dat was iets waar David Coulthard ook op vertrouwde en die kwam destijds toch van een koude kermis thuis. Bij een overstap naar Ferrari met Michael Schumacher als teamgenoot is de situatie precies omgekeerd en dat team is wel altijd echt gericht geweest op één coureur. Hij zou ervoor kunnen kiezen de uitdaging aan te gaan en het over te nemen wanneer de Duitser er uiteindelijk de brui aan geeft, maar erg waarschijnlijk lijkt dat niet. Räikkönen’s salariseisen zijn behoorlijk. Het lijkt er niet op dat Ferrari twee van zulke salarissen kan betalen en daarnaast is het voor de Fin een pad van vele onzekerheden.  

Dan toch Toyota? Als dat team het dit jaar zo goed doet als de wintertestresultaten vooralsnog beloven dan zou dat een interessante keuze zijn. Toyota heeft in tegenstelling tot Ferrari geen financiële vraagtekens en beschikt over een bijna onuitputtelijke hoeveelheid middelen. Met dat als gegeven moet het team vroeg of laat voor het wereldkampioenschap kunnen strijden en in dat geval zit Räikkönen dan gebeiteld om meerdere titels in de wacht te slepen. Ralf Schumacher is bovendien niet een teamgenoot waar de Fin ’s nachts van wakker zal liggen.

Alles valt of staat dus bij de krachtverhoudingen in de eerste Grands Prix van 2006. Michael Schumacher heeft al gezegd zijn besluit over zijn toekomst daarop te baseren. Als Ferrari om de overwinningen kan strijden, houdt de Duitser zijn opties open. Anders zou hij het nog wel eens voor gezien kunnen houden. Een strijd tussen Ferrari en Toyota zou Räikkönen kunnen doen uitwijken naar Toyota. De Fin zegt eveneens nog niets te willen tekenen en aan te zien hoe dit jaar zich zal ontvouwen. Het geeft 2006 weer een extra dimensie. Die van de toekomstkwestie en de troonopvolging bij Ferrari.

    Groeten,

         Stefan